The following two tabs change content below.
Kalenderi

Kalenderi

Kalenderi

Latest posts by Kalenderi (see all)

  • - 24/05/2017
  • - 19/04/2017

Fotoğrafı çekilince kağıt olacağını sanan ufak bir çocuktu bir zamanlar. Fotoğraf, insanların açlık susuzluk çekmeden öylece yaşayabileceği kağıttan bir diyardı oysa. Bu yersiz korkuyu savmak için ”kağıt olsam dünyayı dolaşırım, hem de uçarak” diye geçirdi içinden. İnsan olarak olduğu yere mıh gibi çakılı duruşunu sıcak suya saldı. Birazdan çay diye yudumlayacaktı seçilmiş hapisliğini. ” Dünya sözde bizim için, ama eşyalar daha çok geziyor” diye düşündü.

”Eşya olsam ne olmak isterdim?”

Belki ayna, belki çakmak, belki balkon demiri, bir iskemle, bir saat… Üzerine uzun uzun düşünülecek sualler listesine ekledim soruyu. Çayımdan bir yudum aldım. Tepemde beni izliyormuş gibi konuşan sesi susturdum. Kendi hikayemi anlatacak gücüm vardı. Böyle böyle kendim olacaktım. Bu avuntuyu cebime koydum. Yürümeye başladım. Kağıtların dünyası, eşyaların dünyası, kuşların köpeklerin dünyası aklıma saadeti getirirken, insanların dünyasında kendimi koyduğum yerler toz tutuyordu. Örümcekler bağlıyordu dibimi bucağımı. Ellerime baktım, umudum köpüklendi. Çirkinliğimin üzerini örttüm. Ayna olmaktan işte böyle vazgeçtim. Sakin, planlanmış, garanti edilmiş hayatlara bakıp imrendim. İnsanın ceplerini kontrol etmeden yaşaması herhalde müthiş bir şeydi. Zenginliği düşündüm, misal “birden piyango vursa” dedim kendime, uyuyabilmek için hayal kurmak adına. Hayallerde bile sorun çıkarabilecek ayrıntılara takılıp keyfi kaçan insanlardan olmak, öyle dümdüz ve tospembe bir kurguyla uykuya dalmayı imkansızlaştırıyordu. Zaten biz cebimizdekiler çalınmasın diye pantolonla uyur ve pembe filan sevmezdik. Yani birden piyango vursa ne yapacapımızı bilemezdik. Delirirdik, yahut para bizi bozardı. Zebilliğimizi ve yayan yürümeyi seviyorduk. Üstümüzde eğreti dururdu öyle bir yaşamak. Kokaine düşerdik, konu komşuya madara olurduk. Ölümüzü batakhanelerde bulurlardı üç beş aya. Belki bir üçüncü sayfa haberi için acemi bir gazeteci fotoğrafımızı çekerdi sonra. Üstümüzdeki gazeteden bile fazlaca, kağıt oluverirdik.

Bedia Saniye Temiz

CEVAP VER

Lütfen yorum yapınız!
Lütfen adınızı buraya yazın