The following two tabs change content below.
lili marleen

lili marleen

There's someone in my head but it's not me!
lili marleen

Latest posts by lili marleen (see all)

Değişiklik en sık kullandığım kelimeydi o sıralar sürekli yeni şeyler deniyordum. İnsanların sürekli ilk defa deneyimleyebileceği şeyler peşinde olması kanısında olmuşumdur her zaman.

Bir kaldırımda otururken bir arkadaş grubuna dahil oldum. Bana dair hiçbir şey bilmemeleri son derece rahat davranmamı sağlıyordu genelde üniversiteli gençlerden oluşuyordu bu grup. Yeni insanlar tanımanın sarhoş olmanın en çok da uzun zaman sonra anlaşıldığımı hissetmiş olmanın getirdiği bir heyecan vardı içimde. Spontane olanın kutsal olduğunu düşünenlerdendiler. Onlarla bu yüzden sokakta karşılaşmıştık. Gece boyu birçok şeyden sohbet ettik hiç susmak istemiyorduk ilk defa bu kadar çok  benzer ilgi alanına sahip insanlar olarak bir araya gelmiştik. Yapay olan ne varsa canımızı sıkıyordu.Bir ara bir tanesi intihar etmeyi bile beceremediğinden bahsetti, konuyu geçiştirdim o gün tek istediğim şey eğlenmekti; ciddiyete yer veremezdim. Bu kadar sohbet yeterliydi bu gece artık kimse bana bildiğim hiçbir şeyi hatırlatamayacaktı.

Metal müzik çalan bir yere gittik mekanda siyah giyinmeyen tek insanlar bizdik aynı zamanda en çok eğlenen. İnsanlar nasıl bu kadar çabuk kalıplara girebiliyordu, nasıl da hemen diğerlerine uyum sağlamak için dış görünüşünü değiştiriyor içinden geleni yapmayı reddediyordu! Bir mekanda sırf metal müzik dinledikleri için istisnasız herkesin birbirine benzemesi tuhaftı. Mekandan ayrıldım aralarından bir tanesi bana eşlik edeceğini söyledi. Yolda yürürken tüm bu kavram karmaşası yaşayan çelişik insanlara bakıp gülüyorduk. Biz hiç değilse kendimizi tanımlamıyor olmaya her zaman devam edeceğimizi biliyorduk. Eskiden edindiğimiz ama artık inanmadığımız siyasi görüşlerimizden bahsettik. Sonuçta bu milenyum çağıydı ve  her şey tükenmişti, yolun sonuna gelmiş gibiydik; belki de bu yüzden delirmiştik.

Normalde bu yazının devamı klişe bir aşk hikayesi olarak devam edecekti ama o artık inanmadığım cümleleri buraya yazmak içimden gelmiyor. İnsan bazen sadece yalnızlıktan bıkar ve sonra o çok sevdiği huzur bulduğu yalnızlığına geri döner hepsi bu. Bir beklenti içerisinde olduğunda hayal kırıklığının kaçınılmaz olduğunu bilecek kadar büyüdüm artık. Bu çaylağın daha gideceği birçok yer tanışacağı birçok insan var!

slow train coming

Paylaş
Önceki İçerikUzayzaman
Sonraki İçerikPlanetaryum
lili marleen
There's someone in my head but it's not me!

CEVAP VER

Lütfen yorum yapınız!
Lütfen adınızı buraya yazın