The following two tabs change content below.
hack_tor

hack_tor

0 ve 1 arasında, hayatın virüsü, sabit bir yer yok ama Gondor diyelim.

Merdivenlerin kenarında oturmuştum, aklımda bir kaç dize vardı. Yanımda arkadaşlarım vardı, ben sadece karşıya bakıyordum. Saat 20.30’u biraz
geçiyordu. Merdivenlerde insanlar yavaş yavaş toparlanıyordu. Havanın karardığını pek hissetmedim, şehrin ışıkları açılınca birden kendime geldim.
Yanımda ki biradan bir yudum aldım. Notaların dansına ayak uydurmaya çalışıyordum. Hava kararıyor ve soğuyordu. Ben bunu müziğin notalarında hissediyordum.
Işıkların pek bir önemi yoktu, önemli olan tek şey notaların çıkardığı ışıktı. Saatime baktım, telefonumdan mesaja cevap verdim geri koydum.
Sadece karşıya baktım ve aklımda bir kaç dize vardı.

“Sadece ikimizin uyandığı saatlerde,
Duruyor zaman.”

Bu sırada şehrin başka bir yerinde ;
Leylek bütün zerafeti ile duruyordu kayalığın üzerinde. Rüzgarda havalanan tüyleri, ruhunu özgür bırakmak için direniyordu.
Havanın karardığını hissetti, bir günü daha aç geçirmenin hüznüyle yuvasına geri döndü.

“Kimse kanatlarının şekline bakmaz,
ne kadar yükseğe uçabildiğine bakar.”

Bu sırada simülasyonun başka bir noktasında ;
Asla birlikte mutlu olamayacağımızı söylüyordu. Bir başka yol, bir başka hayat, bir başka insan seçmişti. Başkasıyla evlenirsin belki diye yazdı
mesajında. Çocukların bile olacak, beni unutacaksın, gülen yüz emojisi koydu. Hayır gerek yok dedim, ben başkasını değil seni istiyorum.
Takıntı bu dedi, saçmalamaya başladığımı söylüyordu, ve her geçen gün benden biraz daha nefret edip acıyordu. Bir insanın başka bir insana acıması,
hiç kabullenir bir şey değildi. Böyle olmasını istemiyordu, ama elinden hiç bir şey gelmiyordu.
Zaten eskisi gibi konuşamıyoruz, ve ben yoldayım. Yolda telefonların sarjı yoktur, insanların iğrenç düşünceleri yoktur. Sen, ben bile yok.
Sen sadece olduğun kadar varsın, yolda yürüdüğün kadar. Dönüp baktığında arkana, kimse yoktur sadece yol vardır bütün erdemliğiyle.

Bu sırada apartmanın bir dairesinde ;
Olmayan komşulara gidip şeker toplayamam ben, artık hiç bir umudum kalmadı.


Bir ses ile irkildim, biramdan bir yudum aldım. Muhabbete dahil olmadım. Başımdan aşşağısına baktım, sonra yanımdakilerine baktım. Yanıldığımı fark
ettim.

“Kimse ne kadar yükseğe uçabildiğine bakmaz,
Kanatlarının şekline bakar.”

Paylaş
Önceki İçerikLumos Maxima | Çapulcu Haritası
Sonraki İçerik3 Buradan Taşındı*
hack_tor
0 ve 1 arasında, hayatın virüsü, sabit bir yer yok ama Gondor diyelim.

CEVAP VER

Lütfen yorum yapınız!
Lütfen adınızı buraya yazın