Distopik Bir Facia

The following two tabs change content below.
Ankashvili

Ankashvili

Karalıyorum
Ankashvili

Latest posts by Ankashvili (see all)

Kan kazıdım kaldırımlara
Fonda Led Zeppelin çalıyor. Sigara yakmak istiyorum.
Sokaklarını seviyorum bu kentin, yoksun insanlarını. Yoksunluk çeken insanlarını.
Şarap içen insanlarını. Gençlerini. Bileklerim nemli.
Fonda Stairway to Heaven çalıyor.
Kendimi yakmak istiyorum.
Cenneti sikeyim.

Çok değil 4 yıl önceleri. Sisli bir perşembe akşamı. Sanırım sonbahardı.
Hafif bir esinti var. Umursamaz bir soğukluk var havada.
Sigaramı yakıp cüzdanımı çıkarmıştım. İçindende ufak bir neşter.
Ufak bir şeydi.
Kartları koyduğum kısımda taşıyordum.
Emin değilim ama sanırım bileklerimi kestim o gün.
Dikine.
Canım yanıyor.
Sikiyim.
Bir kaç saat gözlerimin önünde buğu tabakası ile akan kanları izledim.
Gerçekten kırmızı güzel bir renk. Bir çekiciliği var.
Öldüğümden mi bilmiyorum ama bana o an çok çekici geldi.
Zorlanarakta olsa bir sigaraya alev verebildim.
Zorlanarakta olsa ciğerlerime doldurabildim.
Sonra mı?
Sigaramı kendi kanımda söndürdüm.
Gerçekten sikiyim.
Çok değil bir kaç saat içinde can verdim.
Az çok üzüldüler. Ağladı bazıları. Bir kaçı şaşırmadı bile.
Bir kesim sevinen insanlar oldu sanırım. Heh işte! Onları sikiyim!
Neyse. Ardından cenaze hazırlıkları falan cuma namazına müteakiben distopik bedenim defnedildi.
Ah ne gündü ama!
Doğru söylemek gerekirse ilk defa sevişeceğim zaman o kadar heyecanlanmıştım.
Unutamadığım bir gündü.
Neyse. Yine neyse. Uzatmayalım.
Beni 2 metrelik bir çukura koyup üzerime toprak attılar.
Enfes kokan bir toprak.
Hafif nemli bir toprak.
Ütopik bir toprak.
Şarap gibi, sigara gibi, duman gibi bir toprak. . .
Hiç unutmam!
Ağlayan insanları izlerken, o insanların bir bir gelip üzerime, bedenime toprak atarlarken ki öylece durup
onları izleyişimi.
Uzaktan ve hareketsiz.
İlk andan son anına kadar.
Her zaman izlenebilecek bir şey değildi kendi cenazem sonuçta.
Kaçırır mıyım lan!
Bi ara düşünmedim değil tabi aleve verip bedenimi Adrasan koyuna ya da Satürn’de bir göle yok yok Büyük Hint Okyanusuna
mı attırasaydım diye.
Ah ulan!
Sonra düşünmedim tabi.
Dedim iyi ki böyle bir şey yapmamışım yoksa şu güzelim merasim olmayacaktı.
Gurur duydum kendimle.
Neyse şey diyordum.

Heh hatırladım.
Sikiyim.
Evet.
Harbiden sikiyim.
Öylece durmuş izliyordum birde sigara yakmıştım.
Hatta tüm merasim boyunca ard arda yakmıştım.
Bir yandan Ah be Onur’um be diyordum ama bir yandan tarifsiz bir huzur vardı gözlerimin önünde.
Ve bir bir gittikten sonra herkes, yanıma gittim.
Sigaramın sonuydu.
Gülümsedim ve mezar taşıma baktım.
Işıklar içinde yat bakalım diye mırıldandım, istemsizce kahkaha attım.
Ve ben.
Ben sigaramı kendi toprağımda söndürdüm.
Ah…
Ölümü sikiyim.

Ben kendimi
kendi içimde öldürdüm
ve ölümü sikiyim…

 

CEVAP VER

Lütfen yorum yapınız!
Lütfen adınızı buraya yazın