The following two tabs change content below.
parazitfanzin

parazitfanzin

insanın şeyiyle oynamayın!
parazitfanzin

Latest posts by parazitfanzin (see all)

 

“Çaresizce yaşamak kadar kötü bir şey yok hayatta, biliyor musun?”
“Peki, bu çalan şarkı… Kazım Koyuncu mu?”
“Evet.”
Duvarda eski bir şairin eski bir fotoğrafı asılıydı. Yanında beyaz bir tahta,
tahtanın altında siyah ve kırmızı kalemler ile onların yazdıklarını tahtadan silen sarı
bir silgi. Her şeyi, herkesi silmek için hemen ardında bekleyen bir gelecek vardır. Sarı
bir silgi… Sarı silgi, eski, sararmış ve kenarları kırılmış bir koltuğun üzerindeydi.
Koltuk, tahmin edebileceğiniz gibi şairin fotoğrafının ve beyaz tahtanın bulunduğu
duvara sabitlenmişti. Koltuğun karşısında öğrenci işi, komşunun ev hediyesi, ikinci el
garip bir kitaplık ve onun yanında muhtemelen yirmi ya da otuz liraya alınmış bir
masa duruyordu. Masanın üzerinde sahibi tarafından defalarca okunmuş birkaç kitap,
müzik çalan ve yazı yazılabilen teknolojik bir alet, bir küllük, bir sigara paketi, bir
çakmak ve bir de cep telefonu bulunuyordu. Masanın önünde duran sandalyedeyse, bir
adam. Adamın elinde bir roman…

“İnsan her şeyden önce kendine başkaldırmalı.” dedi adam, elindeki romanın
devamında “Ben kendi planladığım cinayetin hem kurbanı hem katiliydim. Böylelikle
yine kendi kendimin patronu veya kendi kendimin Tanrısıydım diyebilirim.” yazan
paragrafa başlamadan hemen önce. Derin bir nefes aldı. Herkesin hayatta bir çift
kişilik yatak sahibi olabilmek için, bir çocuk odası ya da şahsi bir taşıt sahibi
olabilmek için neler verdiğini düşündü. Önce sırtını yasladığı yerden, sonra sandalyeyi
bulunduğu yerden öne doğru çekerek, ağrıyan omuzlarını gerdi. Yüzünde küçük bir
acı ifadesi oluştu. Çünkü kemikleri kırılacak gibiydi. Yürürken ayak parmaklarının
kopacağından korkuyordu bazen. Bazen de uyurken gözlerinin eriyeceğinden.
Yemek yerken dişlerinin un ufak olması korkusu sarmıştı adamı bir süredir. İnsanın
kendine başkaldırmasının bir takım sonuçları vardı şüphesiz.

Bir şair der ki “İnsan inandığı şeyler uğruna muhteşem hatalar yapabilir.
Çünkü insan, muhteşem bir aptallıktan ibarettir. İnandığı her şeyin boş birer sanrı
olduğunu fark edemeden ölen insanlara imreniyorum. ”
“Onlar aramızdan mutlu ayrılanlar.”
Adam, ne zaman bir şey söyleyecek olsa, kendisini susturan bu densizle
kavgasını sonraya bıraktı. Her zamanki gibi. Ayağa kalktı. Sırtını dönmüş olduğu
beyaz tahtaya başını çevirdi. Tahtadaki ‘ısırılmış elma’ çizimine baktı. Muhteşem bir
boktanlıktı.

 
* Buğrahan AYDIN – (Parazit Fanzin N-2)

CEVAP VER

Lütfen yorum yapınız!
Lütfen adınızı buraya yazın