The following two tabs change content below.
afroditgemisi

afroditgemisi

Yazmak benim için geri dönüşüm. Zihnin atıklarından büküp, bilincin sularına bıraktığım kağıt gemiler gibi yolculuğa çıkıyor. karanlık bir oda kurdum. Siyah kağıtlara siyah sözcükler karalıyorum. Merak ediyorum sadece merak, cevabı bulmak için değil bulmaca labirentinde oynamak için yazıyorum
afroditgemisi

Latest posts by afroditgemisi (see all)

pahalı saatleriniz, koltuklarda tembel düşlerim
bu siyah geceliğimin altında,
ölmeyi bekleyen bedenimi gençleştirmeyecek.
bir yemek masasında parmaklarımın tadına bakacaklar
 .
şimdi o zavallı sesler yankılanıyor
merhameti bağıranlar
kalplerinde özgürlüğün kıpırtısız kumlarını taşıyor.
 .
ben miyim bu sıcak yünlerin arasında buz gibi soluyan?
cesaretlendiriyorum
aptalca bağırsınlar diye bir sebep uyduruyorum
 .
kılıçların kör maskeleri,
ölümün ışıldayan aynalarında
acımasızca yansıyor.
Derin küller, koparılan otlar
 .
ağlayan ormanlar ve sular bacaklarıma düştüğünde
bir anlaşmayla geldim dünyaya
şimdi küçük bir kadın sesini bahşediyor
ağzını gömüyor kanlı bileklerime
açgözlü ve şişko dudaklı
 .
aklımda ertelenmiş ölümü mırıldanıyorum
ertelenmiş o sözcükleri bacaklarıma vuruyorum
 .
kederlere bulaşıyorum yine
görüyorsun hiç rahat durmuyorum
mutlu bir aşk bahçesinde yaramaz entrikalar
göğüslerimde şehvet mayınları, ellerin de cesedine dönüşüyor
biz ışıksız bir deliğe koşuyoruz beyaz tavşanlar gibi
 .
birbirimizi kandırmayalım,
İzle nasıl da yürüyorum aşk saçmalıklarına
onu çıldırtacağım siyah kumların tanelerinde
kıpırtısız mavi sulara saplayacağım mızraklarımı
 .
gövdeni yalayan her dilin kaypaklığını tükürelim
biz sadece acı çekiyoruz
bir sığınak arıyoruz içimizde ki canavarlara
 .
açız, hem de korkunç bir açlık bu
bunu anlatmanın yolunu bulacağız bir şekilde
yitik duygularınıza en kutsal cümleleri giydireceksiniz
ama şiirler de kurtaramayacak günahlarınızı
 .
utancını alıp gel
yani ne kadar da iğrenciz ve nasıl da güzel
unutma o huzurlu kelimeler de yok edemez
kalbin uslanmazlığını
 .
kasvetini yüzüp, yavan bir beyazlıkta duracak mısın öylece?
ve anlamsızca güleceksin kağıtlara
 .
bak uyandım kasvetli duvarların arasından
yastığıma yuvarlanan gözlerime bakıyorum
sadece kemik ve kan
.
sakıncasız, hiç şüphesiz korkuyorsun
meraklanma sakın, bunu da düşündüm
parmaklarıma altın ve pembe çiçekler takacağım
nasıl da güzel hayal ediyorum kendimi şaşıracaksın
 .
ve çenemin altında kırık aynalar
akbabalar toplanıyor yine bu gece
ellerimden tutup beni esaretin karanlık çiçeklerin de öpüyorlar
kendimi izliyorum…
ahh ne kadar da mutluyum
 .
burçin pehlivan
Paylaş
Önceki İçerikKalabalık
Sonraki İçerikHayal Kurmak Ve Çabalamak
afroditgemisi
Yazmak benim için geri dönüşüm. Zihnin atıklarından büküp, bilincin sularına bıraktığım kağıt gemiler gibi yolculuğa çıkıyor. karanlık bir oda kurdum. Siyah kağıtlara siyah sözcükler karalıyorum. Merak ediyorum sadece merak, cevabı bulmak için değil bulmaca labirentinde oynamak için yazıyorum