The following two tabs change content below.
uyanneo

Latest posts by uyanneo (see all)

İnsanların içerisinde her şeyin özünde olduğu gibi bir rekabet vardır. İnsanlığın içinde ve insanların içerisinde yer alan bu rekabet çoğu zaman teslimiyetimizden ötürü göz ardı edilir. Örneğin kaos ve düzen, güvenlik ve özgürlük, mutluluk ve refah gibi birçok konuyu kıyaslarız ancak değersizleştiğimiz vakitlerin başlangıcından bu yana bu konular üzerine düşünmeyiz. Aslında genel değersizleştirmenin başlangıcı ile birlikte külliyen düşünmekten vazgeçmiş bir haldeyiz. Ne kendimizi, ne yıldızları ne de dinozorları düşünmüyoruz artık. Geleceği, geleceğimizi ve geçmişi, geçmişimizi düşünüyoruz. Ortaklıklarımızı ve karşıtlıklarımızı da bu düşüncesizlik içerisinde anlık hırs ve algısızlıklarımıza teslim etmiş durumdayız. Arınmamız gereken bir sürü şey varken kendimizi daha fazla bağlıyoruz gereksiz detaylara. Peki bundan rahatsız olan mı var? Açıkçası kimsenin de umrunda değil, bu yüzden çoğunluğun sahte mutluluk ve aptallığını sürdüren şeyler bu boş bakışların oluşturulmasından rahatsız olanları umursamaksızın onları bazen hedef almaktan bazen de üstü örtülü bir şekilde bu insanların dışlanmasını normalleştirmekten geri durmuyorlar. Çokları da bu dışlanmışlığın sonucundan korunmak maksadıyla kişiliklerinden vazgeçerek ahmaklığa ortak oluyor yani izlenen fikirsiz çoğunluğun fikirsel azınlığı fikri olarak öldürmesine göz yumma siyaseti gayet başarılı. Bunda göz yummanın yanında yapılan bir diğer siyaset ise düşüncelerinde sıkı bir tutum izlemeyenleri popülerliğe ortak ederek süre içerisinde ” normalize” ya da ” nötralize” etmek. Çok basit bir örnekle, 16-18 yaş arasında yaşantısına ve insanlığa karşı bir öfke besleyip ve Nirvana hayranı olduğunu iddia edip üniversite yaşantısına başladıktan sonra süreyle önce yabancı pop-rock sonra yabancı pop ve son aşamada Demet Akalın gibi isimleri dinleyen kişiler. Burada amaç hiçkimseyi hedef almak değildir ancak bakıldığı zaman Nirvana’dan Demet Akalın’a geçiş yaşayan kimselerin de açıkça saçmaladıkları ve aptallaştıkları görülebilir. Bir diğer örnek ise popülerleştirilen Metallica, Guns N Roses, Queen gibi gruplardır. Ancak uzun uzadıya bunlardan bahsetmek derdinde değilim. Ben, popüler ahmaklığa ortak olamayan, 13 yaşından bu yana yabancı dilde çizgifilmler haricinde televizyon izleyemeyen, sosyal medyanın genel kullanım şekline zaruriyetten çok az da olsa ayak uydurmaya çalışan ve kalabalığın içerisinde kendine yer edinemeyenlerden birisi olarak yalnızca bu konuları düşünmekten yoruldum. Kendimi ve başka şeyleri beynimin içerisinde uzun düşünme süreleri içerisinde ele almaktan memnunum ancak bir yerlere bu düşünceleri kusmam gerek ve burada bunu gerçekleştirdim.

Söyleyebileceklerim ve bütün yazımın özeti olan 2 kelime var: Düşünün, arayın.