The following two tabs change content below.

Özgürlük kelimesini ilk kez duyduğumda yaşım yirmi üçtü ve ahmak bir insan olduğumu hatırlıyorum. Dışarıdayken bu kelimeyi fazla duymazsınız çünkü insanlar gerçekten özgür bir yaşantıya sahip olduklarını sanıyorlar , aslında bağlı olduğumuz birçok zincirimiz var farkına varmamız gereken birçok yaşantımız var.İnsanlar hapishanelerden kurtulmayı umuyor umut güzel evet ama ya sonra ne olacak , ya Kurumlaşır’san ne olacak ? Bunu hiç düşündün mü sanmıyorum. Belki de ayaklarımızı yerden kesmek için bir sandalyeye ihtiyacımız olacak ve bizi ayakta tutmaya yarayacak bir asma halatı kim bilir belki bizi fark etmezler bile.Hayat ne kadar şaşırtıcı dimi , hiç özgürlük kelimesini duymadığın bir yerden gelip özgürlük diye bağırıyorsun geride bırakıyorsun hayatını ve bakıyorsun kerpiç duvarlara,senden önce buralardan geçmiş ve sadece isimleri kalmış insanlara.Evet ben suçluyum ya sen çok mu masumsun , hiç sanmıyorum.Belki birkaçımız insanların duygularıyla oynadık , alay ettik kirlettik vücutlarımızı belki çok şey bekledik ve beklettik.Umudumuzu yitirdik belki özgürlüğe karşı ama vazgeçmedik bilin istedim.İçeride insanlara çok kötü davranıyorlar dostum , başını okşayacak bir annen yok burada belki babanın sana bağırmasını bile özleyebilirsin buralarda.Hatırlıyorum da bir keresinde yağmurlu bir gecede çok sert bir gök gürültüsünün ardından büyük bir sessizlik oluşmuştu sabah kalktığımızda yan koğuştaki yaşlı adam kendini asmıştı ve anlamıştık ki o gök gürültüsünü beklemişti sesi duyulmasın diye belki onu kurtarırlar diye korkmuştu belki de bir daha cesaret edemeyecek diye.Eğitimsiz insanlar çok , birçoğu adını yazamaz durumda dostum bir şeyler öğretmeye çalışıyorum onlara birkaç tütün karşılığında iyi çocuklar ha , kuşkun olmasın.Herkes kendi hikayesini anlatmakta çekiniyor, aslında herkes suçlu herkes masum burada ve bir daha yalan söylemeyeceğine mühürlü ağızlarıyla.

Yıl : 1958

“La Sante Hapishanesi – Fransa”

 

CEVAP VER

Lütfen yorum yapınız!
Lütfen adınızı buraya yazın