Tanrı Yıldızlara Üfledi ve Torbacım Kendisini Astı

The following two tabs change content below.
kisiselmanifesto

kisiselmanifesto

Hayatım boyunca yıldızlara yürüdüm.
kisiselmanifesto

Latest posts by kisiselmanifesto (see all)

asas

Belki de en fazla hayatta kalabilenin kazandığı bir oyundur bu yaşam.

Son parasını masaya döktü. Bir kağıt ve birçok bozuk paranın yanında ufak ufak notlar yazılı kağıt parçaları saçılmıştı masaya. İzmit’teydim. Aldırış etmeyip evin salonuna doğru geçtim. Sonbaharın son dakikaları gibi cama çarpan ağaç dallarının salon içinde bıraktığı tenine durmadan batan küçük kaktüs dikenlerinden farksız bir acı tonu tüm odayı ısıtmıştı. Son parasıyla aldığı şarabı açacak bir tirbuşon yoktu evde, çatalladı, parçalayıp, içine yolladı mantarını. Şu an bir hayalim gerçekleşseydi eğer bunun kesinlikle burada bir şömine sobası olması olurdu derken ki bakışı gerçekten de işte tam da buraya aitim diyebileceğiniz bir histi.

Televizyonun üstünden sarkan siyah çamurlu pantolonlarımız bir dilek gibi birbirine sarılmıştı tıpkı kendisini akıntıya bırakmış bir salın iki küreği gibi. Öylece baktı, duvara yansıyan mum ışığında, gittikçe büyüyen gölgesine anlamsızca karışan, Tom Waits’in liriklerine bölünen düşlerine. Radyonun sesini açtı.

Well I hope that I don’t fall in love with you
‘Cause falling in love just makes me blue,
Well the music plays and you display your heart for me to see,
I had a beer and now I hear you calling out for me
And I hope that I don’t fall in love with you.

Sokağın başından sonunu kaplayan sis ve kömür kokusu pencerelerden içeri sızıyordu. Geçmişte yaşadığın bir anı tekrardan yaşarmışcasına ürpertici ve soğuk bir andı.

“Bir gülücük kadar yakınım ölüme…” diye mırıldandı.

Saat sabaha karşı 5’ti,

Üstünü giyindi,

Evden çıktı ve bir daha dönmedi.

CEVAP VER

Lütfen yorum yapınız!
Lütfen adınızı buraya yazın