The following two tabs change content below.
Milena

Milena

In the sky.

2Hayatı sorguladığın ilk an, yaşamının son anıdır. İnsan; bireye dönüştükten sonra yaşamında huzuru aramaya başlar ve içinde bulunduğu arayış çoğu zaman zaten hayatında varolan huzuru görmesini engeller. Arayışı huzurun ötesine taşıdığında ise farkındalığına varamadığı huzurunu kaybeder. Çünkü yaşamı sorgulayan bir beyin her zaman dinamiktir ve durağanlığı olmayan bir vücut huzuru bünyesinde barındıramaz. Huzursuzluk ise her zaman – sorulama başlamadan önce varolan huzurla baskılanmış olarak- insanın kanında dolaşır. Huzur ve huzursuzluk aslında insanın yaratılışından itibaren süregelen bir lanettir.
Yaradılış belki de iki uç arasında bir git geldir. İp; insanın elinde ilk doğduğunda bir çember halindedir. Çemberin başı ve sonu insanın parmakları arasındadır. Ve sorgulayan insan parmakları gevşetir, soruladıkça kollarını açmaya devam edersin, kolların dünyayı kucaklamak için açılsa da parmakların huzurunu bozmak için açılmaktadır. Huzur ; ipin iki ucunun birleştiği noktadır.
Parmakların hareket etmeye başladığı anda ruh farkeder ve zaten bu an için tetikte olan ‘bilinç’ uyanır.
İki uç birbirinden uzaklaştıkça artık ipi açan parmaklar sana ait olmaz çünkü sen ipin üstüne çıkmaya başlarsın. ‘Bilinç’ uyanış evresini tamamladığında ise kendini tamamen gerilmiş bir ipin tam ortasında aşağıya bakarken parmak uçlarında duran bir cambaza dönüşmüş olarak bulursun ve sana uzanmış elleri görürsün.
Kariyerist hırslar ve diğer bütün içi boşaltılmış kavramlar ellerini uzatmış en ufak bir kaymandan bileğinden tutup seni içlerine çekmek için ipin altında hazırda bekliyor olurlar.
İnsanı yaratan tanrı; aynı zamanda insanın eline diazem ve adrenalini vermiştir. İpin bir ucu ‘adrenaline’ diğer ucu ise ‘diazeme’ bağlıdır. Ve diazem ellerin sahipleriyle kucaklaşmak için kullanılabilecek en güvenli yoldur.
Çoğu insan sağ taraf yerine bilinene en yakın yolu yani diazemi seçer. Çoğunlukla bu yolu kariyerist düzleme geri dönmek istedikleri için değil ipin diğer ucunun nereye kadar gittiğini bilmediklerinden seçerler. ‘Ortasında’ uyanışlarını gerçekleştirdikleri ip aslında sadece ipin görünen kısmının ortasıdır.
İpin ortasında gerçekleşen uyanış sadece ilk dürtmedir. İkince dürtme sağ tarafa atılan ilk adımla gerçekleşir.
Dinamiklik devam ettikçe sorgulama değişir, sabit kalan tek şey eller ve arayıştır.
Arayışın sonu olmadığı gibi aynı zamanda yaşam boyu yok olmayan tek şeydir. Çünkü arayış ipin hammaddesidir. İlerledikçe ip kalınlaşır ve halata dönüşmeye başlar. Beyinde gerçekleen en ufak bir sorulama çözümü bulunduğunda silinmez ve filizlenerej arayışa sarmaşık gini dolanıp ipi güçlendirir. İlk dürtme gerçekleştiğinde uyandığın noktadan görünen ‘sonu’ geçtiğinde ise hiçliğe yuvarlanış başlar ve öldüğünde senle beraber son bulacak bir devinim içerisine girersin.
Ve artık halata dönüşmüş ip tüylü bir şeydir; umut gibi..

Paylaş
Önceki İçerikMektepten
Sonraki İçerikKadıköy’de Jamais Vu
Milena

In the sky.

CEVAP VER

Lütfen yorum yapınız!
Lütfen adınızı buraya yazın