Zen ve Motosiklet Bakım Sanatı

The following two tabs change content below.
kisiselmanifesto

kisiselmanifesto

Hayatım boyunca yıldızlara yürüdüm.
kisiselmanifesto

Latest posts by kisiselmanifesto (see all)

ss

Yıllardır süregelen bir arayışın peşinde; sahillerce, insanlarca, haritalarca, mısır tarlaları boyunca bitmek bilmeyen bir lanetin gözlerinden dünyaya bakıp, dünyayı aslında yuvarlak değil de üçgen bir düzlemde kurgulamak, tren raylarını baştan sona yeniden tanımlamak ve belki üzerinde bir gece yarısı dans etmek tüm bu sarhoşluğun ve akşamdan kalmalığın, kimileri için ise dönülmez akşamın ufkunda vals günlüklerinin literatürüne sığmayacak inceliği göstermek kolay kavranabilecek bir olgu değildi, kolay kabul edilmesi de beklenemezdi. Hiçbir olgu, kamulaşan ‘yalnızlık’ mottosunun önüne geçemedi, her bahanenin ana fikrini oluşturan bu salt görmüş geçirmişlik başlı başına nedensiz – sonuç ve istemsiz – sebep gereği kilometrelere sığamadı. Her şey anlaşılabilir bir değer ve olgunlukta sayısız mücadele ve içsel düşüşün, aslında uyanmayı beceremediğin bir rüya olduğu üzerine milyonlarca olasılığı önüne koydu ve yine de sen dönüp ‘evet, bu gerçekten de bir bad trip!’ diyemedin.

Hiçbir şey nedensiz gerçekleşmez, her şeyin bir nedeni vardır.

Neden ülkelerden, bayraklardan, sınırlardan, ırklardan, dillerden, dinlerden bahsediyorsunuz? Sizler kafayı yemişsiniz!

Karanlık ve boş bir sokağın ortasında, bilinmeyene doğru yürümek, karanlığı baştan tanımlamak, karanlık olmak, ‘ben’ den sıyrılmak, bir adım olmak, bir ayak sesi ile varolmak, rüzgarın notalarını işitmek. Yine de yaşam bir üçgen prizmadan ibarettir, algı bir rehavet ise ufuk çizgisi başlı başına tanrının hokkabazlığını simgeler. Simgeler içerisinde sıkışma, anlam arayışı, tanımsızlığın verdiği huzursuzluk, aslında hiç olmak istemediğin bir şehre sıkışıp kalmak hemen hemen yakın kavramlardı, belki de değildi, sorgulamaktan başka on parmağın var, hadi saymaya başla, çünkü yapabileceğin başka bir şey yok. Yaşam incinemeyecek mükemmellikte tasarlıyor geleceği, geçmiş gerçekten geçmiş mi?

Sorular bitiyor cevaplar başlıyor, sonrası uzun bir boşluk. Boşluklarda doğan yaşam alanlarında hayat arayışı, yeniden, yeniden, yeniden doğan ve batan güneş, rutinleşen ‘çok yaşa!’ ve ‘günaydın’lar.

“Belki alışman lazım.”

CEVAP VER

Lütfen yorum yapınız!
Lütfen adınızı buraya yazın